Als je naar de Vlaamse opera gaat dan mag je gerust zeggen dat je naar iets chique gaat, misschien wel iets extravagant. (Oude) vrouwen in deux-pièceskes, hun echtgenoot in maatpak. Heren met haar als die kerels uit de reclamespot van Loreal. Je moet het er allemaal bijnemen.

De gemiddelde leeftijd werdt nogmaals door mij en mijn operaliefhebbende goeie vriend drastisch naar beneden gehaald.

Eerst gaan aperitieven in Café Theatre, natuurlijk.

Le Nozze di Figaro

Le Nozee di Figaro is een opera van Wolfgang Amadeus Mozart in vier bedrjven naar een libretto van Lorenzo da Ponte gebaseerd op een blijspel van Pierre Beaumarchais.  De opera is in 1786 voor het eerst opgevoerd in Wenen.

‘Le Nozze di Figaro’ wordt nog steeds regelmatig opgevoerd in de grotere operahuizen. De opera behoort, samen met Cosi fan tutte en Don Giovanni, tot de ‘grote Italiaanse drie’ van Mozart.

 

‘Le Nozze di Figaro’ betekent ‘Het huwelijk van Figaro’ en is een vervolg op De barbier van Sevilla, een ander blijspel van Beaumarchais.

Uit brieven van Leopold Mozart, Wolfgangs vader, aan zijn dochter blijkt, dat het script een klein ballet in de opvoering bevatte terwijl dit verboden was door keizer Jozef II. Rosenberg, de directeur van het operagebouw, scheurde daarom de betreffende bladzijden uit het libretto. Tijdens de generale repetitie werd het gedeelte met het ballet opgevoerd als een soort pantomime waarbij het orkest niet speelde en de spelers op het toneel een beetje heen en weer huppelden. De keizer, die onverwachts de generale repetitie bezocht, vroeg zich af waar dit op sloeg, maar kreeg als antwoord dat hijzelf ingegrepen had in het libretto. Wellicht is dit de reden geweest waarom de première van de opera werd uitgesteld van 28 april 1786 tot 1 mei 1786.

 

De opera had een, voor die tijd, ondeugend tintje aangezien de openingsscène plaatsvindt in de toekomstige slaapkamer van Figaro en Susanna, maar bovenal zich verzet tegen het gevestigde klassenstelsel.

Het verhaal:

Op de trouwdag van Figaro en Susanna spelen zich vele intriges af. De graaf heeft een oogje op Susanna, de puberende page Cherubino heeft een oogje op de gravin, huishoudster Marcellina wil Figaro aan zijn belofte houden om met haar te trouwen als hij haar niet terug kan betalen, en de gravin wil de liefde van haar man nieuw leven inblazen. Uiteindelijk bedenken Figaro, Cherubino, de gravin en Susanna een valstrik om de graaf op zijn nummer te zetten. Vanzelfsprekend loopt dit niet vlekkeloos, en de graaf wordt uiteindelijk verleid door zijn eigen vrouw, vermomd als Susanna – een vermomming waar ook een diep geschokte Figaro aanvankelijk intrapt. Eind goed al goed; Figaro komt er en passant achter wie zijn ouders zijn, zijn bruiloft met Susanna gaat door, en de graaf ziet zich gedwongen, zijn vrouw om vergiffenis te vragen.De jonge, opvliegende graaf en de alwetende, kleinstedelijke barbier Figaro waren ooit vrienden. Dankzij de hulp van Figaro veroverde de graaf zijn geliefde Rosina, die als wees opgroeide in het huis van haar voogd, de arts Bartolo. De graaf vestigde zich met zijn jonge vrouw op zijn landgoed in de buurt van Sevilla en nam Figaro in dienst. Voor gravin Rosina en graaf Almaviva begon het eentonige leven van de plattelandsaristocratie: jachtfestijnen, tuinfeesten en hofintriges. De graaf vervolgde zijn stiekeme avontuurtjes met zijn lijfeigenen, dienstmeisjes en boerinnen. Wanneer hij -misschien wel voor de eerste keer in zijn leven- bij een liefdesaffaire weerstand ondervindt, is hij met name in zijn mannelijke ijdelheid gekwetst. Zijn plan om toch weer aanspraak te maken op het recht op de eerste nacht is niet meer dan een wapen in de liefdesstrijd en heeft geen echte politieke betekenis. De graaf begeert de knappe, slimme Susanna, het nieuwe kamermeisje van zijn vrouw. Deze ‘trofee’ wordt steeds begerenswaardiger doordat Susanna hem negeert omdat zij verliefd is op Figaro.

Atonement 

Zomer 1935. Briony Tallis, een dertienjarig meisje uit een welgestelde Engelse familie, is een schrijfster in de dop. Ze hoopt dat haar nichtje Lola en haar neefjes Jackson en Pierrot, een tweeling, tijdens een familiefeestje willen meespelen in een toneelstuk dat ze heeft geschreven, maar de acteurs bakken er niks van. Diezelfde dag ziet ze hoe Robbie Turner, de zoon van een van de bedienden, haar oudere zus Cecilia uit de kleren krijgt en ze vindt een obscene liefdesbrief die hij haar heeft geschreven.

Briony’s levendige fantasie maakt er een waar drama van en wanneer haar nichtje Lola wordt verkracht, is ze er behoorlijk zeker van dat ze Robbie het heeft zien doen. Ondanks Cecilia’s verzet moet Robbie naar de gevangenis. Hij komt vervroegd vrij en gaat naar Frankrijk om mee te vechten in de oorlog. Daar komt hij terecht in het tumult van de slag om Duinkerken. Na verloop van tijd komt het weer min of meer goed tussen de vervreemde familieleden.

Zo een cool liedje. Let niet op de videoclip, wel op de geluiden die je gaat horen. Surprise surprise ^^

Er was eens …

Euhm nee, zo gaan we niet beginnen. Ik ga hier zelfs geen sprookje schrijven al ga ik het wel over sprookjes hebben.

Geloof jij in sprookjes? Geloof je bijvoorbeeld in “de prins op het witte paard”?  Je verwacht misschien geen echte prins in traditionele Middeleeuwse klederdracht met wit paard in idem dito stijl, maar wel een handsome guy gepimed naar de 21ste eeuw.

Stel dat je dan je 21ste eeuwse prins gevonden hebt. Ik bedoel dan: hij heeft de looks en met het karakter is ook wel samen te leven, maar wat als de entourage niet meewil? Zijn woonst blijkt geen kasteel te zijn maar wel bijvoorbeeld een woonwagen en zijn vervoersmiddel is geen paard maar een rammelende voiture waarvan elk moment een belangrijk onderdeel in de lucht kan vliegen. Zie je het dan nog zitten?

Stel dat je prins wél alle voordelen heeft (alsof er geen nadelen kunnen aan zijn). Maar er is één negatief iets: hij ziet je niet staan. Blijf je dan voor eeuwig en drie dagen vastgeklampt aan hem tot hij je echt diep moet kwetsen voordat je het door hebt?

Misschien ben jij voor iemand wel dé prins ^^. Geef je iedereen een kans? Heb je een selectiebureau nodig om al je cv’s aan te kunnen en te klasseren? Of date je er op los (ik bedoel dan het klassieke laten-we-een-film-zien of we-kunnen-eens-eene-gaan-drinken)? En als je date, rij je daar dan voor naar de andere kant van België?

Ik weet dat je niet iedereen een kans kan geven maar we kunnen het wel beleefd houden, niet?

Onlangs ben ik tot de constatatie gekomen dat ik eigenlijk een klote job heb. Als je het even van dichterbij bekijkt is thuisverpleging of verpleging in het algemeen, niet anders dan in de ander zijn misserie zitten. Niet? Mensen zijn ziek, kunnen bepaalde handelingen niet of nauwelijks, hebben soms maar een paar maanden te leven, …

Natuurlijk heeft het ook zijn goeie, positieve kanten. Met nieuwjaar en/of Pasen wordt je belagen met chocolade, geld en andere onzedelijke zaken maar toch. Je krijgt (bij de meeste toch) heel wat appreciatie voor je werk.

Nu er zijn dagen waarin mijn lijst onderbezet is en er zijn dagen waar mijn lijst overbezet is. Als ze overbezet is dan spreek ik over een 20 patiënten op een morgen, dus op 4 uur.  Veel tijd heb je dan niet. Dat is binnen, je ding doen en hup naar de volgende.

Hoe reageer je als het mega druk is, je bijna geen tijd hebt om te ademen, laat staan een praatje te maken en de patiënt te horen krijgt dat hij ongeneesbare kanker heeft? Hoe hou je jezelf sterk bij de volgende, als die happy is en de tong geen 2seconden stil staat? Hoe laat je merken aan de zieke mensen dat je écht wil luisteren en begrip wil tonen als je met een overvol schema zit?

Het lukt, weet je hoe? Tijdens de verzorging luisteren en je werk doen, in de auto je gevoelens de vrije loop laten gaan en bij de volgende happy face opzetten.

Nog 15 dagen en tis Kerstdag. Dat is dus nog 15 dagen om in de stemming te komen want nu staat die nog op 0. Overal begin je kerstversiering te zien: in etallages, winkelstraten, in de huiskamer en in de voortuin. Melige liedjes komen uit de luidsprekers in de straten.

De zotste en belachelijkste kerstversiering eerst natuurlijk. Dat gaat dan van een verlicht rendier met kar tot sterren als straatverlichting, maar er klopt precies iets niet. Ik ben totaal nog niet in kerstsfeer. Gelukkig hebben we er hier nog zoveel niet van als in Amerika.

Een vraagje voor degene die mij al iets min of meer kennen:

Wat vinden jullie van mij? Ik bedoel het wel serieus dus geen lieve woordjes gedoe om mij gerust te stellen. Feel free to comment. Zowel positief als negatief. Laat jullie gaan.

x