Velen onder jullie zullen de groep Mattafix wel niet kennen. Hun muziek is een mix van blues, soul, reggae, R&B en hiphop. Sinds een tijdje heb ik nu ook hun 2e cd en ook hier staan er een paar pareltjes op. Je moet er voor zijn.

Da wordt ier een leutig blogske. Eentje int Màldegems. Ne keer zien ajt ga verstoan. Maarja over wa moek nè schreuven? Ne keer pajzen…

Ah, kent. Men pa is vanacht vertrokken met de vliegere weere naar Grand Canaria. Neuj ist voor een moand. Men moeder goat de laatste 10 dagen goan. Ze komn tons twoope weere. E zal neuj nog me zen hoofd in de woolken zitten pejzek of juste geland zen. E is nog moar weer en e wildige a weere vertreè. Waarome, ke zoent zelve nie weetn. Voor de wormte allichte. Men vader et nogal wat probleemkes. E et de ziekte van Parkinson, nuj toch a een joar. Dad is toch eitlink nie leutig, allé ja, ge keuget a goe zien. Ie sleept me zen bieen, zennen oarm trilt en beeft en ie vergeet veele. Jister nog moar 57. Ie loat em we een beetje doen. Ie zoe better wa mier me zenne velo rije in plekke dat ie tezoer zoe me zenne otto rije. Elle ja, ie zoe mjeer moeten bewegen zegt den dokteur, maja astie wat geleekt op mij, moejt em nie weus moake zelle. Ie weegt oak vee te veele.

Bewege, fietsen en goan wandelen, dat zoet beste zen. Dre kjeern in de weeke goat ie naar de therapie in de klinieke en da vint ie a genoeg. Moar ie zoet eigtling alle doagen een uure moetn goan wandelen. Tis speutig dat ie nie-een wild.

Kga der moar over zwegen zekers? Moeste een vertoalinge nodig en, ge moe moar roepn é. Saluu

Zo een cool liedje. Let niet op de videoclip, wel op de geluiden die je gaat horen. Surprise surprise ^^

Er was eens …

Euhm nee, zo gaan we niet beginnen. Ik ga hier zelfs geen sprookje schrijven al ga ik het wel over sprookjes hebben.

Geloof jij in sprookjes? Geloof je bijvoorbeeld in “de prins op het witte paard”?  Je verwacht misschien geen echte prins in traditionele Middeleeuwse klederdracht met wit paard in idem dito stijl, maar wel een handsome guy gepimed naar de 21ste eeuw.

Stel dat je dan je 21ste eeuwse prins gevonden hebt. Ik bedoel dan: hij heeft de looks en met het karakter is ook wel samen te leven, maar wat als de entourage niet meewil? Zijn woonst blijkt geen kasteel te zijn maar wel bijvoorbeeld een woonwagen en zijn vervoersmiddel is geen paard maar een rammelende voiture waarvan elk moment een belangrijk onderdeel in de lucht kan vliegen. Zie je het dan nog zitten?

Stel dat je prins wél alle voordelen heeft (alsof er geen nadelen kunnen aan zijn). Maar er is één negatief iets: hij ziet je niet staan. Blijf je dan voor eeuwig en drie dagen vastgeklampt aan hem tot hij je echt diep moet kwetsen voordat je het door hebt?

Misschien ben jij voor iemand wel dé prins ^^. Geef je iedereen een kans? Heb je een selectiebureau nodig om al je cv’s aan te kunnen en te klasseren? Of date je er op los (ik bedoel dan het klassieke laten-we-een-film-zien of we-kunnen-eens-eene-gaan-drinken)? En als je date, rij je daar dan voor naar de andere kant van België?

Ik weet dat je niet iedereen een kans kan geven maar we kunnen het wel beleefd houden, niet?

Onlangs ben ik tot de constatatie gekomen dat ik eigenlijk een klote job heb. Als je het even van dichterbij bekijkt is thuisverpleging of verpleging in het algemeen, niet anders dan in de ander zijn misserie zitten. Niet? Mensen zijn ziek, kunnen bepaalde handelingen niet of nauwelijks, hebben soms maar een paar maanden te leven, …

Natuurlijk heeft het ook zijn goeie, positieve kanten. Met nieuwjaar en/of Pasen wordt je belagen met chocolade, geld en andere onzedelijke zaken maar toch. Je krijgt (bij de meeste toch) heel wat appreciatie voor je werk.

Nu er zijn dagen waarin mijn lijst onderbezet is en er zijn dagen waar mijn lijst overbezet is. Als ze overbezet is dan spreek ik over een 20 patiënten op een morgen, dus op 4 uur.  Veel tijd heb je dan niet. Dat is binnen, je ding doen en hup naar de volgende.

Hoe reageer je als het mega druk is, je bijna geen tijd hebt om te ademen, laat staan een praatje te maken en de patiënt te horen krijgt dat hij ongeneesbare kanker heeft? Hoe hou je jezelf sterk bij de volgende, als die happy is en de tong geen 2seconden stil staat? Hoe laat je merken aan de zieke mensen dat je écht wil luisteren en begrip wil tonen als je met een overvol schema zit?

Het lukt, weet je hoe? Tijdens de verzorging luisteren en je werk doen, in de auto je gevoelens de vrije loop laten gaan en bij de volgende happy face opzetten.

Nog 15 dagen en tis Kerstdag. Dat is dus nog 15 dagen om in de stemming te komen want nu staat die nog op 0. Overal begin je kerstversiering te zien: in etallages, winkelstraten, in de huiskamer en in de voortuin. Melige liedjes komen uit de luidsprekers in de straten.

De zotste en belachelijkste kerstversiering eerst natuurlijk. Dat gaat dan van een verlicht rendier met kar tot sterren als straatverlichting, maar er klopt precies iets niet. Ik ben totaal nog niet in kerstsfeer. Gelukkig hebben we er hier nog zoveel niet van als in Amerika.

Jaja, binnen een paar weken is het weer zover. De helft van de wereldbevolking mag zijn pantoffel, sandaal, wandelschoen, slets, … klaar zetten met een wortel of suikerklontje. 

Als ze dan geluk hebben zit er de volgende morgen op miraculeuze wijze chocolade, mandarijntjes, pick-nickskes of ook wel nick nackskes genoemd en natuurlijk ook speelgoed in. Daar komt de nostalgie terug.

Maar over het speelgoed wil ik het toch kort even hebben. Misschien lezen kinderen dit wel dus moet ik dit nu in een aangepaste versie schrijven. Als de sint nu om zijn speelgoed gaat naar de speelgoedwinkel, weet die dan wat hij mij kiezen? Ik kan mij voorstellen dat dat niet handig is. Koop maar eens iets voor bijv. een meisje van 1.5jaar. 

Zes rekken vol met Barbie en toebehoren. Van de pop zelf tot kleedjes, transportmogelijkheden en slaapaccomodatie. En dat voor een simpele pop. Het blijft natuurlijk niet bij een pop. Je kan het zo zot niet bedenken of het staat er. Gewoon teveel om op te noemen. Maak maar eens je keuze. Gang in gang uit. Overal speelgoed. Maar serieus, er zijn dan mensen die hun kleine meedoen om te kiezen. Yea wright, alsof die kleine kan kiezen.

“Dat gaan we niet meedoen wat de kleine gaat daar bang van zijn”.

Meneer de sint, ik wens je veel succes om alles te vinden. Ik hoop dat je mijn bestelling hebt doorgekregen via mijn postduif. Tot de nacht van 5-6 december.