Er was eens …
Euhm nee, zo gaan we niet beginnen. Ik ga hier zelfs geen sprookje schrijven al ga ik het wel over sprookjes hebben.
Geloof jij in sprookjes? Geloof je bijvoorbeeld in “de prins op het witte paard”? Je verwacht misschien geen echte prins in traditionele Middeleeuwse klederdracht met wit paard in idem dito stijl, maar wel een handsome guy gepimed naar de 21ste eeuw.
Stel dat je dan je 21ste eeuwse prins gevonden hebt. Ik bedoel dan: hij heeft de looks en met het karakter is ook wel samen te leven, maar wat als de entourage niet meewil? Zijn woonst blijkt geen kasteel te zijn maar wel bijvoorbeeld een woonwagen en zijn vervoersmiddel is geen paard maar een rammelende voiture waarvan elk moment een belangrijk onderdeel in de lucht kan vliegen. Zie je het dan nog zitten?
Stel dat je prins wél alle voordelen heeft (alsof er geen nadelen kunnen aan zijn). Maar er is één negatief iets: hij ziet je niet staan. Blijf je dan voor eeuwig en drie dagen vastgeklampt aan hem tot hij je echt diep moet kwetsen voordat je het door hebt?
Misschien ben jij voor iemand wel dé prins ^^. Geef je iedereen een kans? Heb je een selectiebureau nodig om al je cv’s aan te kunnen en te klasseren? Of date je er op los (ik bedoel dan het klassieke laten-we-een-film-zien of we-kunnen-eens-eene-gaan-drinken)? En als je date, rij je daar dan voor naar de andere kant van België?
Ik weet dat je niet iedereen een kans kan geven maar we kunnen het wel beleefd houden, niet?
La petite Adéline, fille du notoire, se mariera probablement avec Jean-Claude, fils du pharmacien. Même quartier, même école, tous les deux ainés de la famillie finiront par se recontrer dans une soirée, persuadés de vivre une histoire exceptionnelle. La marge d’erreur est si faible. Et pourtant. Nous avons tous l’impression de vivre une vie d’exception. De choisir. On se pose des questions. On n’on dort pas des nuits entières. On part de chez nous. Tous ça pour revenir, irrémédiablement attiré par une espèce de modèle dicté. Vie où l’on a si peu à choisir. Bien sûr et heuresement il y a des fils d’ouvriers qui deviennent ministres. Bon. Moi je me suis marié avec le voisin.
By: Thomas on januari 5, 2008
at 8:23 pm
De prins op het witte paard. MIsschien zijn er wel meerdere prinsen op witte paarden. Of hij is onderweg een boze heks tegengekomen het kan allemaal in de sprookjeswereld.
Het is uiteindelijk de prins die van belang is, niet zozeer zijn paard of stal
Een date of afspraakje, ik heb dat altijd een vreemd begrip gevonden. Precies of elke afspraakje is een screening naar een mogelijk meer. Daar sta ik dan weer niet achter.
Naar de andere kant van het land rijden voor een afspraakje is er dus misschien een beetje over. Hoewel, zeg nooit nooit natuurlijk.
By: Hans on januari 6, 2008
at 1:03 pm
Maar Hans, ga je hem dan tegen komen in de plaatselijke bibliotheek, GB of markt?
By: janblogt on januari 6, 2008
at 2:44 pm
Misschien wel. Of misschien ken ik hem al!
Hij vindt mij wel… hoop ik
Zal ik je anders een kaart bezorgen?
By: Hans on januari 6, 2008
at 3:03 pm
Mhhh doet mij een beetje aan ‘teenage dirtbag’ denken…
Zeer normatief allemaal eigenlijk. Mijn eerste reactie is er één van: natuurlijk doet die sociale status er niet toe. Maar als je er even bij stilstaat… We worden allemaal gedetermineert door diezelfde status. Hoewel ik geloof in de maakbaarheid van de/je wereld, blijft mijn grondgedachte: je bent wie bent en dat kan je niet verstoppen/verloochenen. Dus om terug te komen op mijn discours. Eigenlijk doet het er wel toe! Die persoon in de trailer, kan een fantastische persoonlijkheid hebben en -excuse l’expression- cock from heaven, maar het feit dat hij ofwel door omstandigheden, ofwel uit overtuiging in die woonwagen zit, duidt in zekere zin op een onverenigbaarheid mijn mijn wensen en verlangens. Tklinkt cru, maar sta er even bij stil. Levensstijlen moeten bij elkaar passen indien je wil dat het werkt (vind ik).
Ondertussen wacht ik toch geduldig op mijn prins…
By: -ceder- on januari 8, 2008
at 11:02 am
excuses voor de dt-fout :s
By: -ceder- on januari 8, 2008
at 11:04 am
*volgt zowel Hans als Ceder eiglijk…*
*en geeft Jantje ook subtiel een landkaartje met een groot kruisje bij mijn stekje :p*
By: Michske on januari 9, 2008
at 10:08 pm