Jaja, binnen een paar weken is het weer zover. De helft van de wereldbevolking mag zijn pantoffel, sandaal, wandelschoen, slets, … klaar zetten met een wortel of suikerklontje. 

Als ze dan geluk hebben zit er de volgende morgen op miraculeuze wijze chocolade, mandarijntjes, pick-nickskes of ook wel nick nackskes genoemd en natuurlijk ook speelgoed in. Daar komt de nostalgie terug.

Maar over het speelgoed wil ik het toch kort even hebben. Misschien lezen kinderen dit wel dus moet ik dit nu in een aangepaste versie schrijven. Als de sint nu om zijn speelgoed gaat naar de speelgoedwinkel, weet die dan wat hij mij kiezen? Ik kan mij voorstellen dat dat niet handig is. Koop maar eens iets voor bijv. een meisje van 1.5jaar. 

Zes rekken vol met Barbie en toebehoren. Van de pop zelf tot kleedjes, transportmogelijkheden en slaapaccomodatie. En dat voor een simpele pop. Het blijft natuurlijk niet bij een pop. Je kan het zo zot niet bedenken of het staat er. Gewoon teveel om op te noemen. Maak maar eens je keuze. Gang in gang uit. Overal speelgoed. Maar serieus, er zijn dan mensen die hun kleine meedoen om te kiezen. Yea wright, alsof die kleine kan kiezen.

“Dat gaan we niet meedoen wat de kleine gaat daar bang van zijn”.

Meneer de sint, ik wens je veel succes om alles te vinden. Ik hoop dat je mijn bestelling hebt doorgekregen via mijn postduif. Tot de nacht van 5-6 december.