Ik weet eigenlijk niet goed hoe ik deze blog moet noemen. Ik denk dat het bij sommige mensen nogal gevoelig zou liggen, ik weet het niet.  Het gaat hem over lijfgeur.  Er zijn idd leukere onderwerpen.

Lijfgeur kan heel opwindend zijn, denk maar aan de persoon waarbij je ’s morgens wakker wordt.  Die ruikt toch heerlijk, niet?  Maar lijfgeur kan ook heel ergerlijk zijn.  Zo volg ik kookles en is er een persoon van middelbare leeftijd, om het beleefd uit te drukken, die nogal een sterke lijfgeur heeft; eerder zweetgeur zelfs.  Als je moet passeren hou je best je adem in 5meter voordat je bij hem komt en kan je weer uitademen nadat je weer 5m van hem vandaan bent. 

Nu vraag ik mij wel af: heeft die persoon dat niet door? Waarschijnlijk niet, nu geef ik een antwoord op mijn eigen vraag, het is elke week hetzelde.  Je zou er voor de beste plaats aan tafel kiezen om er niet naast te zitten. Het is altijd ik of mijn kookpartner die het slachtoffer zijn.  Maar ruikt zijn kookpartner dat niet?  Andere cursisten ruiken dat ook en er wordt wel mee gelachen enzo.  Hoe zit het dan met zijn vrouw?  Plezant om naast te liggen ’snachts is ook wat anders.  Hopelijk blijft het enkel bij liggen.

Ik heb nu ook niet altijd de tijd om mij eerst voor de les nog te douchen na een zware werkdag maar er bestaan nog altijd deo’s en parfums enzo.  Zoiets versta ik toch niet.  Het wordt een beetje ergerlijk.