‘Het vallen van het blad’.  Ook zoveel last van?  Voor degene die het niet kennen: het heeft iets met het humeur te maken.  Je kan het omschrijven als je humeur die zich aanpast aan het seizoen, de winter dus.  Er is ook ‘het knoppen van het blad’ of de lenteblues.  Heb jij er last van?

Je wordt wakker.  Het is nog donker buiten, maar toch moet je er uit. 6.30h en toch nog donker.  Het waait, regent, sneeuwt, stormt, ijzelt.  Alle weertypes heb je bij ons in de winter.  Ook al is het nog maar herfst, voor mij is het nu al winter en de lente mag liefst zo snel mogelijk komen, maar ik moet nog zes maanden wachten.  Wachten, juist zoiets waar ik goed in ben.  Maar ik ben dus wakker.  Tijd om op te staan.  Lekker warm onder de dons. (Ken je het gevoel?) Ik moet er echt uit.  Na het ganse ochtendritueel ben ik dan klaar om te gaan werken; nog steeds donker.  En dat blijft nog een uurtje of twee.  Ook al ben ik een ganse dag onderweg, eigenlijk zie ik het niet klaar worden.  Als je dan ’s avonds thuis komt rond 18h is het al weer een uur donker.  Grote kans dat ze dan zeggen: “tis slecht weer geweest vandaag hé” of “tis schoon weer geweest”.  Geen idee.  Mijn dag is gepasseerd maar kheb er niets aan gehad. 

Om dan nog maar van het humeur te zwijgen.  In wat heb je zin?  Om niets te doen, zelfs dat zou al teveel zijn.  Moesten mensen dan nog een beetje willen meewerken, dat zou handig zijn.

Was het maar lente Dan had ik de warme zonnestralen in mijn gezicht, een gezellige 25°C briesje.  Maar ik moet nog zes maanden geduld hebben.  Jammer.